Beklimming van de Mont Ventoux

In het Tour du ALS verslag kon je al lezen dat we de Mont Ventoux niet mochten beklimmen tijdens het evenement. Een heel wijs besluit, maar voor mij best een baal momentje. Het was toch iets waar ik maanden voor aan het trainen was geweest en zo besloten wij 1 juni als nog de Mont Ventoux te beklimmen! Vandaag het verslag van mijn Mont Ventoux beklimming.

1 juni 2018, een dag die begon met een heerlijk zonnetje! De weergoden waren het met ons idee eens, onze beklimming kon doorgaan! En zo vertrokken we rond half 11, samen met Team Dalfsen, richting de top van de Mont Ventoux. Al vrij snel ging iedereen in zijn eigen tempo fietsen en splitste de groep. Het bos begon en ik bleef alleen achter (wat ik totaal niet erg vond, niemand die bij mij blijft en dus langzamer moet fietsen, of dat ik me zelf push om de ander bij te houden)

Hier fietsten we net Bedoin uit, op naar het bos. Links op de foto in wolken is de Mont Ventoux

Ik stopte 2 keer in de berm om even snel wat te eten en drinken. Waarna ik met moeite weer op de fiets kwam (ja opstappen en op gang komen op een berg is best lastig, haha). De 3e keer kwam ik de Supporters van Team Dalfsen en mijn pap tegen en besloot ik daar nog even te stoppen. Mijn bidon werd bijgevuld, ik werd nog weer even ingesmeerd, de beentjes werden een beetje los gewreven en ik at wat. Het fijne; ze konden mij even een zetje geven, waardoor ik niet zo zat te stuntelen met weg fietsen, haha! 

Vanaf daar was het nog ongeveer 4 km naar Plateau Reynard en fietste in een stuk door. Allemagisch wat was dat stuk pittig! Daar aangekomen stond Roy op mij te wachten en stonden ook pap en de anderen te wachten. Ik ruste nog even wat uit en nam wat te eten en drinken.

Vanaf daar fietsen Roy en ik samen verder naar boven. Ondanks dat Roy iets sneller fietst als mij, besloten we wel samen verder te gaan en samen de top te bereiken. We stopten 2 keer en toen kwam Maurice naar beneden gezoefd om de laatste 1,5 km met ons mee naar boven te fietsen. Ik had het best zwaar, maar ik moest en zou boven komen! De laatste bocht kreeg ik een klein zetje van Maurice en was ik boven! We hadden het gehaald! 2 uur en 38 minuten en 22,3 km vanaf de camping en ik was boven! Mijn doel was behaald! Yesh!! 

Boven keken we even in het winkeltje en besloten we weer af te dalen. Het trok namelijk een beetje dicht op de top en wouden niet de gok wagen dat we in de regen naar beneden moesten.

Op Plateau Reynard stonden mama en Ineke, zij wandelden vanaf de camping naar de top en waren daar net aangekomen. We wenste ze nog even succes met de laatste 6km en gingen zelf verder naar beneden. Allemagisch wat was dat soms spannend. We zoefden met een snelheid van rond de 50 a 60 km/u naar beneden! Best bizar; je klimt ruim 2,5 uur om boven om die begeerde berg te staan. En binnen een half uur sta je weer beneden, haha. 

Het uitzicht vanaf de top werd even verstoord door een partij wolken.

Wat vond ik dit een geweldige ervaring. Het was behoorlijk pittig, maar ik ben trots op mezelf dat ik het gedaan heb! Echt bizar dat je zo lang naar zo’n beklimming hebt toegeleefd en het er dan gewoon weer op zit!

Een welverdiend ijsje, bij terug komst op de camping.

Bij terugkomst in het dorp, fietsten we direct door na de camping. Het was nog steeds geweldig weer en zaten lekker even voor de chalet met en heerlijk ijsje!

Wat vind ik het een geweldige ervaring en wat ben ik super blij en trots dat ik het gedaan heb. Ik ben blij met mijn tijd en heb een mooi streven voor een volgende keer (want dan wil ik natuurlijk wat sneller zijn, al is het maar 2 minuten haha)

Heb jij de Mont Ventoux wel eens beklommen?

 

Advertenties

Tour du ALS 2018

31 mei 2018, Tour du ALS. De dag waar we maanden naar toegeleefd hebben. Vandaag een verslag van deze dag, die iets anders liep dan gepland was. 

img_7922

De dag voor Tour du ALS was het niet geweldig qua weer. De Mont Ventoux stond behoorlijk in de wolken, net zo als al vaker deze week. Ook waren de voorspellingen voor de dag aardig slecht. Daarom deed de organisatie besluiten dat de Top sowieso niet bereikt zo worden. Het finish punt zou Plateau Reynard worden en de mensen die 2 of 3 keer de Mont Ventoux zouden beklimmen mochten aan de Malaucène kant niet verder als Liotard.

Om 6 uur was de start van de Malloten en de Meesters van de Kale Berg. Dit zijn de mensen die 2 of 3 keer de Mont Ventoux gaan beklimmen (alle keren van een andere kant). Bij de start was het nog droog en zo fietsen al deze toppers langs onze camping (de malloten en meesters beginnen met een beklimming aan de Malaucène kant). Helaas begon het al snel weer te regenen en te onweren. We kregen dus ook al vrij snel bericht dat de fietsers die al begonnen waren niet meer verder mochten klimmen en weer moesten afdalen.

img_7919
De fietsers die klaar staan voor de massastart

Om half 9 was de start van de wandelaars. Inmiddels was het droog, maar de voorspellingen waren nog steeds slecht. Daarom werd dan ook besloten dat de Mont Ventoux niet meer beklommen zou worden. Dat was best even een baal moment! Gelukkig werd er een alternatieve route bedacht en konden de wandelaars gewoon van start. Om 9 uur gingen de hardlopers van start en ook zij namen de alternatieve route.

En toen was het 10 uur. Het moment dat wij van start mochten tijdens de massa start. Wat een happening! Daar sta je dan met weet ik hoeveel andere fietsers, die allemaal het zelfde doel hebben! Zo tof! Ook wij fietsten de alternatieve route. Vanaf bedoin (waar dus de start was) fietsten we door het dorp richting Malaucène. Zo beklommen we de Col de la Madeleine. Daarna fietsten we door naar de finish in Malaucène. Hier werd iedereen onthaalt en was er wat te eten en drinken.

db16e707-7399-4d41-abce-3e4edabeef09
Ons team (v.l.n.r Mijn vader, Roy, Ineke, ik, mijn moeder, mijn broer)
5b8cdaaf-dda4-4eeb-9a13-2fe1069a6cff
Team Dalfsen en Team Nieuwleusen samen

Daarna werden de wandelaars en hardlopers met busjes terug gebracht naar de start of naar Village du Depart in Mazan (waar het eindfeest was). De fietsers konden de zelfde weg terug nemen en dan door fietsen naar Village du Depart. Toen wij net Malaucène uit waren en weer begonnen aan de beklimming van de Col de la Madeleine brak het voorspelde noodweer uit. Onweer, regen en hagel! Verschillende mensen stopte met fietsen en gingen in de berm liggen om te schuilen. Wij fietsten zo hard als we konden richting Bedoin naar onze camping. Wat een helse rit. Een van de leden van Team Dalfsen zag en bliksem inslaan in een boom op nog geen 10 meter afstand!

Aangekomen bij de camping was het inmiddels droog, maar we waren zo zeiknat dat we besloten om niet door te fietsen naar Mazan. Een warme douche was hard nodig en daarna gingen we met de auto naar Village du Depart.

img_7935

Bij aankomst bij Village du Depart kregen alle deelnemers een medaille en kon het feest beginnen. Er was (live) muziek en we dronken wat. Rond 4 uur werd de voorlopige tussen stand bekend gemaakt! € 825.000 is tot nu toe binnen gehaald! Wat een geweldig bedrag. En de teller loopt nog door, want doneren kan tot en met 30 juni!

En dat was Tour du ALS 2018 dan. En bijzondere dag! Erg jammer dat we de Mont Ventoux niet mochten beklimmen, maar wel een hele ervaring om met zoveel anderen je in te zetten voor een goed doel!

Een weekeindje klimmen

Zuid-Limburg voelt voor mij als thuis komen. Op mijn 5e gingen wij als gezin er voor het eerst op vakantie heen en daarna zijn we niet meer ergens anders geweest. Inmiddels is Roy ook aardig besmet met ons Limburg virus en zo proberen we toch wel een aantal keer per jaar die kant op te gaan. 

En zo gingen wij afgelopen zaterdag, toen ik klaar was met werken, op naar het zuiden. Onderweg even langs de Mc Donalds en even boodschappen doen en daarna door naar de camping. Daar aangekomen direct de fietskleding maar aangedaan en op de fiets naar onze favoriete ijsboer gestapt. De heenweg is eigenlijk alleen maar afdalen of vlak (voor zover dat hier kan), op de terug weg mochten we er dus even tegen aan. De rest van de avond hebben we lekker rustig aan gedaan.

Voor de zondag hadden we besloten een wat langere rit te maken en wat flinke klimmen op te zoeken. Zo gingen we vanaf de camping direct naar beneden richting de Belgische grens om vanaf daar naar het drie landen punt te fietsen. Mijn moeder vertelde dat het vanaf Gemmenich een mooie klim was naar het drie landen punt. Tijdens deze klim kwamen we verschillende skateboarders afdalend tegen, brrrr. Eenmaal boven aten we even wat en moesten we natuurlijk even een foto maken op het hoogste punt van Nederland.

Vanaf daar zijn we lekker via de Nederlands kant naar beneden gesjeesd en fietsten we aardig vlak verder. We fietsten tussen de weilanden en door kleine dorpjes (wat heerlijk vind ik dat toch) naar de Epenerbaan, om daar een klim van 12% te maken. Vanaf daar konden we weer lekker naar beneden roetsjen en kwamen we weer in het dorp uit waar onze camping zit. We voelden ons allebei nog fit en besloten er nog een rondje aan vast te maken dus op naar Partij om daar de klim van 14% naar de Gulperberg te maken. Allemagisch wat een pittig klim! Vorig jaar deed ik deze klim zonder klikpedalen en stapte ik 2 keer af. Ik zat me van te voren al bang te maken met wat nou als ik niet meer kan en ik mijn voet niet van mijn pedaal afkrijg, haha. Maar het ging me een stuk beter af en ik kwam in een keer boven. Daar puften we even uit en genoten we van het uitzicht.

img_7074

Daarna maakten we een korte stop in Gulpen bij de supermarkt waarna we door fietsten naar Reijmerstok. Inmiddels werden mijn beentjes zwaar en besloten we maar via Slenaken, waar we onze laatste klim hadden, terug naar de camping te gaan, waar de teller ruim 51km aan tikte. ‘S avonds besloten we maar lekker uit eten te gaan, om daarna maar weer een lekker ijsje te halen bij de Helenahoeve.

Maandags besloten we een korter ritje te doen, we moesten namelijk aardig optijd weer terug richting huis en we wouden nog even naar Maastricht. Ondanks dat onze benen wel aardig goed voelden besloten we een wat relaxer rondje te doen, met niet te zware klimmetjes.

img_7148

Zo gingen we vanaf de camping richting Slenaken en door naar Euverem. Vanaf daar door naar Gulpen om via de Landsradeweg, die een mooi klimmetje heeft, naar de Gulperberg te fietsen. Daarna weer even naar beneden roetsjes en via Partij en Mechelen de klim naar Schweiberg te pakken richting de camping. De teller stond inmiddels stond de teller op 23,5 km.

Daarna hebben we onze spulletjes weer ingepakt en hebben we gedoucht en zijn we richting Maastricht gegaan. Hier hebben we nog even heerlijk geluncht bij ons favoriete restaurant en  zijn we doorgereden naar huis.

Het was een heerlijk weekeind en we hebben het ontzettend getroffen met het weer.

Fiets jij wel eens in Zuid-Limburg?

Liefs Judith

 

Favorieten van April

De maand April zit er weer op en dat betekend een Favorieten van de maand. In dit artikel vertel ik over mijn favorieten uit April. Dit kunnen producten zijn, maar ook momenten, ritten of andere dingen.

img_6696

1000 km
Even een vreugde momentje voor mijzelf; op 2 april kwam mijn teller op strava boven de 1000km uit voor dit jaar! Stiekem ben ik best wel een beetje trots, dat ik dit toen al bereikt had (dat had ik echt niet verwacht). Inmiddels staat de teller op ruim 1300 kilometer (ja ik weet het deze maand was ik een beetje laks en ging het fietsen niet zo lekker). Dus daar gaan we in mei nog even wat aan doen!

Deelnemers bijeenkomst Tour du ALS 
Begin van deze maand vond de deelnemers bijeenkomst van Tour du ALS plaats. In dit artikel kon je al meer lezen over deze dag.

Spinning marathon
Met de spinning marathon hebben we een ontzettend mooi bedrag binnen gehaald voor Tour du ALS. Geweldig om te zien dat er 5 lessen zo goed als vol zaten en deze mensen zich willen inzetten om geld in te zamelen!

img_6451.jpg

Fijne ritjes
Deze maand maakte ik ook een aantal hele fijne ritjes. Voor al van de last minute ritjes kan ik erg genieten (de ritjes die spontaan opkomen zeg maar). Ik vind nu af en toe met een vriendin en dat is ook heerlijk gezellig. Lekker een beetje beppen en de spiertjes gebruiken!

img_6874

Fietsbril op sterke
Het leven van een brilsmurf gaat niet altijd over rozen. Beslagen en/of druppels op je glazen, afdrukken op je neus, bruin worden met altijd een bril afdruk op je gezicht en ga maar door. Maar vanaf eind deze maand heb ik een fietsbril op sterkte! De opticien bij ons in het dorp heeft mijn een bril gesponsord en echt waar ik ben hier zooo blij mee! Hij zit heerlijk en ziet er ook nog eens tof uit!

Voor aankomende maand staan er ook al weer toffe en leuke dingetjes op de planning met natuurlijk als hoogte punt op 31 mei Tour du ALS.

Hoe was jouw maand?

Liefs Judith

Evenement; Spinning marathon

Afgelopen weekeind stond in het thema van van de spinning marathon bij Sport en Wellness Helios. Zaterdag vond er een spinning les en een bootcamp plaats en waren er activiteiten voor de kids. Zondag stond in het teken van 4 lessen spinning. Een weekeind wat weer een mooie bedrag op heeft geleverd voor Tour du ALS.

img_6608

Zaterdag waren er dus meerdere activiteiten. Zo stond er een springkussen, was er een rookcontainer van de veiligheidsregio ijsselland, was er een bootcamp georganiseerd en was er een les spinnig. Het weer was helaas niet optimaal (niet heel warm en best wat wind) maar toch waren er kids die lekker met ons mee kwamen doen! Erg leuk!

img_6592
De rookcontainer van veiligheidsregio ijsselland. Deze container is ingericht als een klein huisje. Hierin kun je ervaren hoe het is als je huis vol met rook zou staan en hoe belangrijk rookmelders zijn.

Zondag vonden dus de 4 spinning lessen plaats. Erg leuk; er deed iemand alle 4 uur mee, echt respect en er waren er een flink aantal die 2 lessen mee hebben gedaan! Ook was er een hele groep die zelf voor een sponsor gezorgd hadden en zo nog extra geld hadden ingezameld, super tof!!

 

img_6616

Tussen de lessen in was er koffie en cake en kletste iedereen nog even gezellig met elkaar en zo vloog de ochtend dan ook voorbij!

 

Uiteraard hebben we als team ook nog meegedaan en hebben een aantal van onze vrienden van Team Dalfsen ook nog meegedaan! Dat laat het familie gevoel van Tour du ALS al weer zien!

En dan het leukste natuurlijk. Het hele weekeind heeft ruim € 1100,- opgeleverd! Een geweldig bedrag weer, waarvoor we iedereen ook weer super dankbaar zijn!

Liefs Judith

Deelnemers bijeenkomst Tour du ALS

Zaterdag 7 april vond de deelnemers bijeenkomst van Tour du ALS 2018 plaats. Een dag (of eigenlijk ochtend) die in het teken staat van andere deelnemers leren kennen, extra informatie krijgen en het in ontvangst nemen van de deelnemers kleding.

De deelnemers bijeenkomst vond plaats in het evenementencomplex Breepark in Breda. Een best ritje vanaf ons huis, dus we vertrokken al vroeg. De inloop was vanaf half 10 en om 10 uur begon het programma. Bij binnenkomst kon je koffie nemen en gezellig met andere deelnemers kennismaken en kletsen. Ook stond er een kraampje met allerlei Tour du ALS dingen zoals kleding van dit jaar (behalve de broek en shirt die deelnemers krijgen), kleding van vorige jaren, stickers, posters, armbandjes en nog een aantal dingetjes.

Om 10 uur werd iedereen verzocht om naar de zaal te gaan en daar begon het officiële gedeelte. We kregen een warm welkom van Gert-Jan en daarna waren er nog wat andere sprekers zoals directeur van Stichting ALS Nederland Gorrit Jan Blonk en Ineke zaal die veel patiënten contact heeft. Ook sprak ook Harmen Scholtalbers van de wielrenschool. Hij vertelde over de voorbereiding voor de fietser, welke kleding handig is om mee te nemen en wat handige tips en tricks. Erg interessant!

Daarna kregen we nog wat uitleg over sportvoeding en wat je in je voorbereiding en de laatste 24 uur met eten kunt doen en natuurlijk tijdens de beklimming zelf. Ook erg interessant. Zo is het verstandig om elk uur minimaal een bidon leeg te drinken en bij warmte zelfs 2 en om tijdens het fietsen ook te blijven eten (bijvoorbeeld sportrepen).

Als laatste mochten er nog vragen gesteld worden en daarna konden we onze tenu’s op halen. Dus vanaf zaterdaf kunnen wij in onze Tour du ALS kleding fietsen, wat we uiteraard al gedaan hebben, haha.

Daarna kon er nog geklets worden en zat de deelnemers bijeenkomst er al weer op!

We hebben nog even een klein filmpje gemaakt om een impressie te krijgen van de dag.

Liefs Judith

Favorieten van Maart

De maand Maart zit er weer op en dat betekend een Favorieten van de maand. In dit artikel vertel ik over mijn favorieten uit Maart. Dit kunnen producten zijn, maar ook momenten, ritten of andere dingen.

Garmin Forerunner 235
2 jaar geleden kreeg ik van Roy mijn Iwatch. Iets wat ik echt super tof vond en welke ik ook met plezier (te weinig) gedragen heb. Met sporten kwam ik er achter dat ik hem hiervoor niet heel erg geschikt vond en ondanks dat mijn Apple hart zei; nee niet verkopen, deed ik het toch. We verdiepten ons in sporthorloges en zo kwam ik bij de Garmin Forerunner 235 uit. Inmiddels draag ik hem een ruim 2 weken en ben ik er tot nu toe heel blij mee!

De eerste buiten fotoshoots
Deze maand ging ik ook weer voor het eerst buiten fotograferen! Fotograferen is echt mijn grote passie en ik vind het dan ook zo leuks als mensen een fotosessie bij mij boeken. In de winter heb ik weinig buiten geshoot en deze maand kon het dan weer beginnen! Zo leuk! Love my job!

Fijne ritjes
Het weer wordt weer beter en dat betekend meer ritjes buiten. Als het mooi weer is (en dan vooral een lekker zonnetje) vind ik het zo lekker om de racefiets te pakken, al is het maar voor een kort ritje!

Voor aankomende maand staan er ook al een aantal leuke dingen op de planning. Dus op naar een leuke maand!

Liefs Judith